Abdullah Gül'ün 50 Yıllık Arşivi Açıldı 'GülChine' –Türk'ün Ruh Kökünden Stratejik Satranç Tahtasına

Gazeteci yazar Fehmi Çalmuk’un politikadam.com’daki "GülChine" analizinin merkezinde yer alan Abdullah Gül’ün Delphi Ekonomi Forumu konuşması, diplomasi koridorlarında "yeni bir dönemin ilanı" olarak yorumlanıyor. Çalmuk, Gül’ün Atina’da dile getirdiği Batı eleştirilerini, 50 yıllık "ruh kökü" davasının jeopolitik bir satranca dönüşmesi olarak nitelendirdi.

Dün "Savaşçı", Bugün "Stratejist"

Gazeteci yazar Fehmi Çalmuk, gündemi sarsacak yeni yazısında Abdullah Gül’ün siyasi evrimini ve Türkiye’nin dış politika hafızasını "GülChine" başlığıyla masaya yatırdı. Çalmuk, Trump'ın Pekin ziyareti ve Gül’ün Delphi Ekonomi Forumu’ndaki "Çin stratejik oyunu kazanabilir" çıkışının tesadüf olmadığını, 50 yıllık bir birikimin dışa vurumu olduğunu vurguluyor.

1976’dan Kalan Miras: "Türk’ün Ruh Kökü"

Çalmuk’un arşivlerden çıkarıp gün yüzüne taşıdığı makale, 1976 yılının Şubat ayına uzanıyor. Henüz genç bir MTTB yöneticisi olan Abdullah Gül, o dönemde kaleme aldığı "Rus ve Çin Menfaat Çatışması ve Türk Solundaki İhanet" başlıklı yazısında, kendisini ve yol arkadaşlarını "Türk’ün ruh köküne bağlılığın savaşçısı" olarak tanımlıyor.

Haberde dikkat çeken en önemli detay ise, o dönemde sol fraksiyonların "Rusçuluk" ve "Maoculuk" (Çincilik) arasında bölünmesini bir "ihanet" olarak nitelendiren Gül'ün, bugünkü pragmatik dış politika okumaları arasındaki derin bağ.

"Kim Neyi Savunuyor" Raporu Gibi

Fehmi Çalmuk, makalenin satır aralarındaki o can alıcı soruyu günümüze taşıyor: “İstikbal, emperyalist devletlerin yerli kadrolarının mı, yoksa Doğu’yu kendi içinde diriltip 'Çağlar üstü Mutlak Fikri' hakim kılacak olanların mı?”

Yazı, sadece bir arşiv taraması değil; aynı zamanda Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) dönemindeki komünizmle mücadele günlerine, İsmail Kahraman ve Aziz Nesin arasında yaşanan o meşhur kavgaya kadar uzanan bir Türkiye panoraması sunuyor.

Doğu Perinçek’e Gönderme ve Final Sorusu

Çalmuk, yazısını Abdullah Gül’ün bugün Çin’i "Washington'dan daha öngörülebilir bir ortak" olarak görmesini analiz ederek noktalıyor. Doğu Perinçek’e de bir selam gönderen Çalmuk, okuyucuya şu çarpıcı soruyu yöneltiyor:

"Size göre kim kazanmış?"

"ABD Artık Güvenilmez Bir Ortak!"

Abdullah Gül, forumda yaptığı konuşmada Washington yönetimine karşı son yılların en sert ve net eleştirilerini yöneltti. ABD’nin Orta Doğu politikasını "öngörülemez" olarak tanımlayan Gül, şu çarpıcı tespiti yaptı:

“ABD, İsrail'in eylemlerinin bir parçası haline geldi. Washington bir güvenlik kaynağı olması beklenirken, Körfez şehirlerine füzelerin düşme nedeni oldu. Amerikalı müttefiklerin ona güvenmesi artık çok daha zor.”

Fehmi Çalmuk, Gül’ün bu sözlerinin altını çizerken; bir zamanlar Batı ile entegrasyonun en önemli aktörlerinden biri olan Gül’ün, bugün "Amerikan gücüne olan güven kaybedildi" teşhisini koymasının tarihsel bir kırılma noktası olduğuna dikkat çekiyor.

"Stratejik Oyunu Çin Kazanabilir"

Gül’ün konuşmasındaki en dikkat çekici bölüm ise Pekin yönetimine açtığı kredi oldu. Çin’in sadece ekonomik bir dev değil, artık "öngörülebilir bir stratejik ortak" olduğunu savunan Gül’ün;

“Çin zaten ekonomik üstünlüğe sahipti, şimdi stratejik oyunu da kazanabilir”

sözleri, Çalmuk’un analizinde "yarım asırlık bekleyişin" bir sonucu olarak değerlendiriliyor. Çalmuk, Gül’ün 1976’daki "Doğu’yu kendi içinde diriltmek" idealinin, bugün Çin üzerinden yeni bir küresel denklemle mi hayat bulduğunu sorguluyor.

Çalmuk Soruyor: "Ruh Kökü" Bu Tablonun Neresinde?

Haberin en can alıcı noktası ise Çalmuk’un Gül’e yönelttiği o ince eleştiri: Gül, Delphi’de Çin’in stratejik üstünlüğünü alkışlarken, neden geçmişteki "ruh kökü"ne bağlılık gereği Doğu Türkistan’daki zulmü veya İsa Yusuf Alptekin’in mücadelesini bir cümleyle bile olsa anmadı?

Fehmi Çalmuk’a göre; Gül’ün ekonomi forumundaki bu pragmatik çıkışı, ideallerin yerini "stratejik bir oyun"un aldığının en somut kanıtı.

Diplomasi Kulislerinde Yankı: "Yeni Bir Eksen mi?"

Gül’ün Delphi’deki bu "Adrese Teslim" konuşması, sadece ekonomi çevrelerinde değil, dünya başkentlerinde de "Türkiye’nin eski kaptanlarından birinin rota değişikliği ilanı" olarak okunuyor. Çalmuk’un da vurguladığı gibi; 1976’da Rusya ve Çin arasındaki menfaat çatışmasını yazan genç Abdullah Gül, 2026’ya doğru giderken safını "öngörülebilir" bulduğu Çin’in yanında mı belirliyor?